Hel Jastarnia Jurata Kuźnica Puck Władysławowo Jastrzębia Góra Karwia Dębki Białogóra Chałupy Chłapowo

Początki miasta przypadają na VI wiek, kiedy to funkcjonował tu duży port, a liczne znaleziska świadczą o szerokich kontaktach handlowych wczesnych mieszkańców. Prawdopodobnie Puck jako ośrodek administracyjny zaczął funkcjonować ok. XI wieku. Po opanowaniu Pomorza Gdańskiego przez Krzyżaków pucki gród stał się siedzibą zakonnego urzędnika „ do spraw rybołówstwa”. W roku 1348 Puck otrzymał prawa miejskie. Zaraz potem został ufortyfikowany. W okresie wojny 13-letniej Puck oddano Gdańskowi, a w 1457 gdańszczanie przekazali go szwedzkiemu królowi. Po zakończeniu wojny i przyłączeniu  Pomorza Gdańskiego w 1446 roku Puck stał się siedzibą starostwa. Wzrost znaczenia handlu morskiego przyczyniły się do utworzenia w Pucku w 1567 roku portu dla nowej floty wojennej. W czasie „potopu” jedynie Puck i Gdańsk oparły się szwedzkiemu najeźdźcy. Od strony Zatoki miasto osłaniane było od czerwca 1656 roku przez 42 okręty bandery holenderskiej a później i przez 10 okrętów duńskich.
Po XVII-wiecznych wojnach nastąpił okres długotrwałego wyciszenia i upadek miasta, które definitywnie przypieczętował I rozbiór, w czasie którego Puck włączono do powiatu wejherowskiego. Początki XX wieku przyniosły ze sobą rozbiórki zamku oraz fortyfikacji miejskich. Zaczęto budować murowane kamiennice  oraz wybudowano kościół luterański.  Odradzające się pod względem gospodarczym miasto skorzystało na reorganizacji państwa i ponownie ustanowiono w nim siedzibę powiatu. Duże znaczenie miało również wybudowanie linii kolejowej, której budowa zakończyła się w 1898 roku. W roku 1912 uruchomiono w mieście niedużą elektrownię.
Ciekawostką jest również fakt iż Puck słynął z wytrawnego piwa, którego skład ustalono w XIV wieku. Tajemnica składu była pilnie strzeżona. Dzięki doskonałemu smakowi w roku 1583 król Stefan Batory zezwolił puckim browarom na zaopatrywanie Helu.
Zdjęcia : W. Stępień, z arch. Muzeum Ziemi Puckiej