Hel Jastarnia Jurata Kuźnica Puck Władysławowo Jastrzębia Góra Karwia Dębki Białogóra Chałupy Chłapowo

Część wewnętrzna Zatoki Puckiej ma powierzchnię 104 km˛ i jest oddzielona od zewnętrznej strony Ryfem Mew. Objętość wód tej części Zatoki jest stosunkowo niewielka bowiem wynosi 0,32 kmł, podczas gdy objętość wód całej Zatoki obejmuje 5,58 kmł, objętość Basenu Gdańskiego 1462 kmł. Zasolenie Zatoki Puckiej jest porównywalne z zasoleniem wód otwartych Bałtyku, wynosi 7,3 PSU. Rzeki wpływające do Zatoki min. Reda, Zagórska Struga, Płucnica, Izdebka, Błądzikówka niosą niewielki ładunek wód słodkich w porównaniu do mas wpływających do Zatoki Gdańskiej. Zatoka Pucka jest więc akwenem o charakterze morskim (w przeciwieństwie do Zalewu Wiślanego i Szczecińskiego). Dla Półwyspu Helskiego ogromne znaczenie ma stan wód Zatoki, w szczególności spiętrzenia w czasie którym może nastąpić przelanie się wód przez Półwysep. Ostatnie groźne spiętrzenie miało miejsce w 1993 roku. Wówczas poziom wody w Pucku w ciągu 3,5 godzin wzrósł o 180 cm. Zjawisko to wywołał zachodni wiatr, który zmienił swój kierunek na południowo- zachodni powodując nagłe spiętrzenie wody od strony Zatoki, a w rezultacie zalanie Chałup. Poziom wody podniósł się wówczas 133 cm (to przekroczyło średni poziom notowany na tym obszarze). Obszarze uwagi na niewielką głębokość i małą pojemność zbiornika w Zatoce występują największe na Bałtyku różnice w temperaturach wód w cyklu rocznym. W okresie letnim notuję się wysokie temperatury wody (nawet 24°C).